فرآیند تولید، بازاریابی و فروش محصولات موسیقایی در كشورمان همواره دربرگیرنده ملاحظات و فراز و فرودهای زیادی بوده است. مسیری كه به واسطه ساز و كار جدید ارائه و ماركتینگ در این حوزه به قدری دچار تغییر و تحول شده كه اصلاً نمی‌توان به چشم انداز و ارزیابی درست و دقیقی از این فرآیند در مقایسه با آنچه در بازارهای جهانی اتفاق می‌افتد، برسیم. زیرا آنچه در كشورمان به عنوان فرآیند فروش محصولات موسیقایی چه در عرصه مجازی و چه در عرصه‌های دیگر پیش روی مخاطبان قرار داده شده بسیار متفاوت‌تر از مسیری است كه در ماركتینگ جهانی ارائه می‌شود.

مسیری پیچیده و پر از علامت سوال كه می‌بایست در فضایی منطبق برقانون، رعایت اصول درست ارائه محصولات موسیقایی و مواردی از این دست رفته رفته اصلاح شود تا فضای روشن‌تر، موثرتر و معقولانه‌تری در فروش آثار و تولیدات موسیقایی كشورمان حاكم شود. چارچوبی كه هم می‌تواند دربرگیرنده وجوه سرگرمی‌ساز و هم اندیشمندانه باشد و اكنون محل بحث و اختلاف بسیاری از دست اندركاران این حوزه است.

به هر ترتیب مدار و مسیر تولیدات موسیقی در كشورمان فعلاً همانی است كه از چندین وقت وجود داشت و این گروه‌ها، مجموعه‌ها و هنرمندان موسیقی هستند كه همچنان تلاش می‌كنند تا با ارائه محصولاتشان به عنوان آلبوم یا مجموعه موسیقایی به حیات خود در این مسیر سخت ادامه دهند. مسیری كه بخش سرگرمی سازش فعلاً بر وجوه اندیشمندانه آن برتری دارد. طبیعتاً توجه به موسیقی سرگرم كننده امری اجتناب ناپذیر است اما آنچه مهم است حمایت و ایجاد فضایی منطقی و متوازن از تولید محصولاتی است كه می‌توانند بهتر و بیشتر از اینها از سوی تهیه كنندگان و سیاستگذاران عرصه موسیقی فارغ از سلبریتی هایی كه همواره از تمكن مالی مناسبی به واسطه اسپانسرهایشان برخوردارند، حمایت شوند.