رضا محجوبی برادر نوازنده ی صاحب نام پیانو مرتضی محبوبی است.

این هنرمند ردیف شناس و نوازنده ویولون و آهنگساز در سال 1277 خورشیدی در تهران بدنیا آمد.

پدرش عباسعلی معروف به ناظر مردی صاحب ذوق بود و نی می نواخت و مادرش فخرالسادات با نوازندگی پیانو آشنا بود و همین فضای مناسب خانوادگی موجب شد كه او و برادرش مرتضی از كودكی با موسیقی آشنا بشوند.
نخستین استادش حسین هنگ آفرین از افسران موسیقی ارتش بود. پس از آن نزد ابراهیم آژنگ كار كرد ولی از آن روی كه به یادگیری قواعد موسیقی چندان علاقه نداشت و بیش‌تر دوست داشت موسیقی را از راه گوش بیاموزد از ابراهیم آژنگ محروم شد و با شوق نزد حسین‌خان اسماعیل‌زاده استاد و نوازنده كمانچه رفت و برای چند سال از او كه با كمانچه، ویولن را به شاگردانش می‌آموخت، بهره‌مند شد.

او در سن 25 سالگی در تهران كلاسی برپا كرد و علاوه بر آموزش شاگردان، به اجرای كنسرت و آّهنگ‌سازی نیز می‌پرداخت. در سال 1302 كنسرت‌هایی برگزار كرد كه مورد استقبال قرار گرفت.

با این همه در 24 سالگی به بیماری عصبی دچار شد و مورد مداوا قرار گرفت، ولی نظم و عادات یك انسان عادی جامعه را از دست داد. هرچند كه دوستانش را خوب می‌شناخت و با آن‌ها گفتگو می‌كرد اما از موضوعاتی حرف می‌زد كه قابل درك نبود. سید كریم امیری فیروزكوهی از دوستان نزدیكش بود. با این همه گاه در جمع دوستان حاضر می‌شد و حتی ویولن می‌نواخت.

رضا محجوبی در 29 تیر 1333 در سن 56 سالگی درگذشت .