محمد رضا لطفی (1325 - 1393)
محمدرضا لطفی در سال 1325 در شهر گرگان به دنیا آمد. وی به مدت پنج سال در هنرستان موسیقی به آموختن موسیقی پرداخت و موسیقی را نزد استادانی چون علی اكبر شهنازی، حبیب الله صالحی فراگرفت.

محمدرضا لطفی
پس از پایان هنرستان به دانشكده موسیقی راه یافت و به تكمیل آموخته‌هایش پرداخت. در این زمان از دیگر استادان نیز بهره جست كه می توان به این نام ها اشاره كرد: نورعلی برومند، عبدالله دوامی،سعید هرمزی و سایر استادان دانشكده موسیقی.

محمدرضا لطفی در سال 1343 جایزه نخست موسیقی‌دانان جوان را نیز كسب كرد.

در جشنواره موسیقی جشن هنر 1354در شیراز به اجرای راست پنجگاه پرداخت كه بسیار مورد توجه قرار گرفت.

در اجرای ردیف آوازی توسط عبدالله دوامی با ساز تار وی را همراهی كرد.

در سال 1353 به عضویت گروه علمی دانشكده موسیقی درآمد و در همین سال همكاری خود را با رادیو آغاز كرد. به مدت یك سال و نیم به عنوان مدیر گروه موسیقی دانشكده موسیقی هنرهای زیبای تهران به كار مشغول شد و پس از آن از این سمت استعفا كرد.

در سال 1354 گروه شیدا را راه اندازی كرد و به همراه گروه عارف به سرپرستی حسین علیزاده به بازخوانی و اجرای دوباره آثار گذشتگان پرداخت.

كانون موسیقی چاووش را با همكاری هنرمندانی مثل حسین علیزاده، پرویز مشكاتیان، علی اكبر شكارچی و ... راه‌اندازی كرد و در طی یك فعالیت چشمگیر آثاری از این گروه به جای ماند كه به گفته بسیاری از اساتید از بهترین كارهای موسیقی ایران به شمار می‌روند.

پس از انحلال چاووش بعد از سفرهای زیادی كه برای كنسرت به ایتالیا، فرانسه و آلمان كرد، در سال 1365 به آمریكا رفت.

علاوه بر كنسرت‌های متعدد در سراسر آمریكا، مركز فرهنگی هنری شیدا را در واشنگتن تاسیس كرده است.

یكی دیگر از كارهایی كه از لطفی انتشار یافته است، همنوازی وی با استاد فرامرز پایور است كه سال ها قبل ضبط شده بود.

محمدرضا لطفی اردیبهشت سال 1393 در اثر بیماری درگذشت.